Definition of "kof" in Türkçe

sıfat

1. kuruyarak ya da çürüyerek içi boşalmış olan, içi boş.

   • Kof ağaç işe yaramaz

2. güçlü görünmekle birlikte güçlü olmayan, dermansız, güçsüz (kimse).

   • Şişmanlığına bakma sen, koftur o

3. değersiz, bilgisiz, yeteneksiz, boş (kimse).

   • Kof adamlarla işim yok

4. (bir şey) umulan sonucu vermemek.

   • Sözü kof çıktı

5. (bir kimse) umulduğu gibi çıkmamak, bilgisiz, değersiz, yeteneksiz, işe yaramaz biri olduğu anlaşılmak.