Definition of "kolan" in Türkçe

ad

1. bir şeyi bağlamaya, sıkmaya, alttan tutturmaya vb. yarayan, genellikle keçi kılından örülen, dayanıklı, uzun ve enlice bağ.

2. eyerini ya da semerini bağlamak için hayvanın karnının altından geçirilerek bağlanan yassı kemer.

3. yünden ya da ipekten, üzeri işli kuşak.

4. hayvana eyer ya da semer koyup kolanla bağlamak.

5. salıncakta sallanırken, hız almak için vücudu öne büküp doğrultmak.