Definition of "komple" in Türkçe

sıfat

1. boş hiçbir yeri bulunmayan, dolu.

2. gerekli her şeyi bulunan, eksiksiz, tam.

3. bütünü aynı şeyden olup bir takım oluşturan.

   • Komple gelinlik kiralanır

4. üstün nitelikleri bulunan.

   • Arkadaşım komple biridir