Definition of "kondurmak" in Türkçe

unknown

1. konmak eylemini yaptırmak.

2. gelişigüzel iliştirmek, takmak.

   • Şapkasına bir de gül kondurmuştu

3. birden yapıvermek ya da söyleyivermek.

   • Nasrettin Hoca cevabı kondurmuş: Hırsızın hiç mi suçu yok?

4. (genellikle olumsuz biçimiyle) üzerine yormak.

   • Yaşlılığı kendimize kondurmuyoruz ya yaşlandık işte! Yaşlılığı hiç üzerine kondurur mu?

5. (tokat, yumruk vb.) atmak, vurmak.

   • Bir tane kondurursam kendini yerde bulursun!