Definition of "konuk" in Türkçe

ad

1. bir kimsenin evine ya da bir yere, geçici olarak, kısa bir süre kalmak üzere gelmiş olan kimse.

2. (konakçıya² göre) asalak.

3. evde yapılacak işler varken hiçbir iş yapmadan oturmak.

4. her an kalkıp gidecekmiş gibi oturmak.

5. konuk gelmek.

6. bir yerde kısa bir süre ağırlanmak.