Definition of "kopuk" in Türkçe

sıfat

1. kopmuş olan.

   • Ceketin kopuk düğmesi dikilmemiş

2. (erkek için) toplum kurallarına aldırmayan, işsiz güçsüz, serseri.

   • Kasabanın kopukları kahvede tavla oynayıp vakit öldürüyor