Definition of "koyu" in Türkçe

sıfat

1. (sıvı için) yoğunluğu yüzünden güç akan.

   • Kendine koyu bir ayran yapıp içti

2. kalınlığı, yoğunluğu çok olan, yoğun.

   • Dışarda koyu bir sis vardı

3. (renk için) açık renk olmayan.

   • Koyu maviyi severdi

4. (kimi nitelikler, yandaşlıklar, bağlılıklar vb. için) aşırı.

   • O, koyu bir yurtsever olarak öldü

5. ateşli, derin.

   • Arkadaşıyla koyu bir söyleşiye dalmışlardı

6. (renk için) çok koyu.

   • Ressam koyu koyu mavilerle tuvali doldurmuş

7. çok derin bir biçimde, derin derin, çok derin olarak.

   • Adamlar koyu koyu söyleşerek vaktin gelmesini bekledi