Definition of "kucak" in Türkçe

ad

1. açık durumdaki kollarla göğüs arasındaki bölüm.

2. açık kollarla göğüs arasına sığabilecek miktarda olan.

   • Bir kucak çalı çırpı topladık

3. herhangi bir şeyin ya da durumun sınırlarının arası, içi.

   • O şimdi toprağın kucağında dinleniyor

4. dizlerinin üstüne oturmak.

5. (birinin) istediğini yapacak duruma düşmek.

6. çok bol, bol bol.

   • Kucak kucak verecek durumu vardı, vermedi

7. kucak dolusu, kucaklanabilecek miktarda olan.

   • Bu işe kucak kucak para gitti