Definition of "kulübe" in Türkçe

ad

1. kerpiçten, tahtadan ya da sazdan, kamıştan yapılmış küçük, basit barınak, ilkel, küçük ev.

2. bir yeri beklemekle görevli kimseler için yapılmış küçük barınak.

   • Köşedeki polis kulübesine değin yürümesi güç oldu

3. küçük baraka.

   • Bir telefon kulübesine girip telefon etti

4. hayvanlar için yapılmış küçük barınak.

   • Bahçede bir de köpek kulübesi vardı

5. kimi kez, alçakgönüllülük göstermek ereğiyle ev sözcüğü yerine kullanılır.

   • Bu akşam bizim kulübeye buyurun