Definition of "kulak" in Türkçe

ad

1. başın iki yanında birer tane bulunan işitme organı.

2. işitme organının, sesleri toplayıp içeriye alan dış bölümü.

   • Tavşanın kulakları uzundur

3. balıklarda, başın iki yanında bulunan ve ağızdan alıp solungaçlardan geçirdiği suyu dışarıya atmaya yarayan yarıklardan her biri.

4. telli çalgılarda telleri germeye yarayan burgu.

5. seslerin duyulmasında işitme doğruluğu, seslerin uygunluğunu seçebilme ve değerlendirebilme yeteneği.

6. gücünü yitirmiş.

7. neşesiz.

8. ağır işiten, sağır.

9. dinlemek istemeyen, dinlemeyen, aldırmayan.

10. (bir şey) kulağına çalınmak.

11. bir kimse tarafından duyulmak.

    • Kulağına gelenlere göre davranırdı