Definition of "kurucu" in Türkçe

sıfat

1. bir işin, bir kuruluşun, bir kurumun kurulmasına önayak olan, kurulmasını sağlayan ya da onu kuran.

   • Partide kurucu üye olmuştu

2. bir kuruluşu oluşturan kimse.

   • Gazete, kurucusu adına ödüller dağıtıyor