Definition of "kurumak" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. ıslaklığını, nemini yitirerek kuru bir duruma gelmek.

   • Yağmurdan sonra güneş çıkmış, toprak hemen kurumuştu

2. (bitki) suyu çekilip cansız duruma gelmek, ölmek.

   • Saksıdaki çiçek kurumuş

3. (göl, akarsu, çeşme vb.) suyu çekilmek, susuz kalmak.

   • Bu çeşme yazın kurur

4. (kimi nesneler için) yumuşaklığını yitirmek, sertleşmek.

   • Ekmek dura dura kurumuş

5. cılızlaşmak, sıskalaşmak, zayıflamak.

   • Delikanlı birkaç günde kurudu, yatağa düştü