Definition of "kuvvet" in Türkçe

ad

1. fiziksel güç, takat.

2. güç.

3. baskı, şiddet, zor.

   • Polis kuvvet kullanmak zorunda kalmıştı

4. erk, yetke, nüfuz.

5. dayanma gücü, dayanıklılık.

6. bir ülkenin kara, deniz, hava biçiminde anılan silahlı gücü.

7. dinginliği devime ya da devimi dinginliğe çeviren etken, direnci kıran ya da direnç doğuran özellik.

8. bir niceliğin kendisiyle çarpılarak yükseltildiği derecelerden her biri; örneğin 5x5x5=5³ denkleminde 3 sayısı 5’in kuvvetidir.

9. (bir konuya) ağırlık, önem vermek.

10. arka vermek, güçlendirmek.

11. güçlü ve sağlam bir biçimde.

    • Kuvvetle itince devrildi

12. üzerinde durarak, direnerek.

    • Bu görüşü kuvvetle öne sürmesi iyi olmadı