Definition of "kuytu" in Türkçe

sıfat

1. gözden uzakta, ıssız, sessiz, kimsesiz (yer).

2. gün ışığı, rüzgâr, yağmur vb. almayan (yer).

3. (orman vb.de) içerlere doğru olan (yer).

   • Ormanın kuytularına değin sokulmuşlardı

4. işlek olamayan, içerlek kalan, sapa (yer).

   • Kuytu bir sokakta dükkânı var

5. ıssız, sessiz, kimsesiz yer.

   • Bir kuytuda başını dinliyor