Definition of "mahkeme" in Türkçe

ad

1. bir yargıcın ya da birlikte görev yapan birkaç yargıcın ve savcının yargı görevini yerine getirdikleri yargı yeri.

   • Dava hangi mahkemede görülecek?

2. böyle yargı yerlerinin bulunduğu yapı.

   • Mahkemeye gidiyorum

3. yargı yerinde bir davaya bakan yargıç ya da yargıçlar kurulu.

   • Sanık, mahkemeden tutuksuz yargılanmasını istedi

4. dava, duruşma.

   • Mahkeme birkaç yıl sürdü

5. bir anlaşmazlık konusu, çözüm için mahkemeye götürülmek.

6. aralarında bir anlaşmazlık bulunanlar, konunun çözümü için mahkemeye başvurmak, davacı ya da davalı olmak.