Definition of "meşgul" in Türkçe

sıfat

1. bir işle uğraşmakta, bir iş görmekte olan (kimse).

2. başkalarınca kullanılmakta bulunan, dolu.

   • Tuvaletlerin hepsi de mi meşgul?

3. işlemekte, çalışmakta, kullanılmakta olan.

   • Telefonları meşguldü

4. (bir kimsenin) vaktini almak.

5. (bir kimseyi) uğraştırmak.

6. (bir kimseyi) oyalamak.

7. (bir şeyi) gereksiz yere kullanmakta olmak.

   • Telefonu çok meşgul ediyorsunuz

8. vaktini vermek.

9. uğraşmak.

10. oyalanmak.