Definition of "mendil" in Türkçe

ad

1. burun ve ter silmekte, kimi vakit el ve yüz kurulamakta kullanılan, küçük, kare biçiminde bez ya da kâğıt.

2. giysinin yaka cebine konularak ucu dışarda bırakılan mendil biçiminde süs.

3. mendil olarak kullanılmakla birlikte içine öteberi de konulan dokuma, yağlık.