Definition of "namahrem" in Türkçe

sıfat

1. el, yabancı.

   • Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli. (İstiklal Marşı)

2. evlenmelerinde din ve yasa yönünden sakınca bulunmayan (kadın ya da erkek).

3. (Müslümanlığa göre) evlenmelerinde dince bir sakınca bulunmadığı için, kadının örtünmeden yanına çıkamadığı erkek.