Definition of "nefes" in Türkçe

ad

1. ➽soluk1.

2. (boş bir inançla) iyileştirir diye hastaya okuyup üfleme.

3. sigara, pipo vb. içilirken içe çekilen duman.

4. yaşam belirtisi.

   • Karanlıkta, evde bir nefes var mı diye dinliyordu

5. sigara içine konularak ya da nargile vb. ile içilen esrar.

6. Alevi–Bektaşi yazınında, tarikat konularında yazılmış, koşmaya benzeyen, genellikle bir ezgiyle okunan şiir.

7. havayı ciğerlerine çekmek, soluk alıp vermek.

8. işe biraz ara vermek, biraz dinlenmek.

9. ferahlamak, rahatlamak.

   • Eline para geçince biraz nefes aldı

10. yaşamak.

    • Nefes aldığımıza şükür!

11. sigara, pipo vb.nin dumanını içine çekmek.

12. esrar içmek.

13. soluk soluğa, sık sık soluyarak.

14. koşarak, dara dar, darı darına.

15. heyecan ve telaş içinde koşmaktan soluğu tıkanacak gibi olmak.

    • Sevgilisine kavuşmak için nefes nefese kalmıştı

16. sık sık ve güçlükle soluk almak, yorulmak.

    • Hasta biraz doğrulmak isterken nefes nefese kalmıştı

17. ölmek.

18. çok şaşırmak.

    • Olan biteni görünce nefesim durdu

19. çok yorulmaktan pek sık solumak ya da soluk alamaz gibi olmak.

20. soluğu büsbütün durmak.