Definition of "oba" in Türkçe

ad

1. bir göçebe topluluğunun konak yeri.

2. bu konak yerinde konaklayan göçebe topluluk.

3. büyük ve uzun, bölmeli göçebe çadırı.

4. altı yedi kişiden oluşan izci öbeği.

5. el, yabancı.

6. beş on evli yerleşim yeri.