Definition of "olağanüstü" in Türkçe

bileşik

1. her zamankinden, benzerinden farklı ve onun ötesinde, üstünde olan.

2. alışılmışın üstünde, duyulmadık, görülmedik olan.

3. önceden tasarlanmamış olan, olağan zamanın dışında yapılan.

   • Partide olağanüstü toplantı isteniyor

4. büyük bir hayranlığa yol açan, çok güzel.

5. alışılmıştan çok, pek çok.

   • Bu işe olağanüstü para harcadılar

6. önceden görülmesi olanağı bulunmayan ve borçlunun yol açmadığı, borcun ödenmesini engelleyen durum.

7. olağan olmayan durum.