Definition of "oluk" in Türkçe

ad

1. genellikle dağlardaki pınarlarda, çeşmelerde bulunan, ağaçtan vb. yapılmış, suyun akmasına yarayan, uzunlamasına kesit durumunda, üst yanı açık boru.

2. yapılarda, yağmur sularını damların kenarlarına toplayıp akıtan, yatay konumlu, genellikle çinko vb.den yapılmış, üst yanı açık boru.

3. kılıç, kama gibi kesici ve dürtücü silahların namlularında uzunluğuna açılmış oyuk.

4. bir şeyin üzerinde oyulmuş yol.

5. Ay yüzeyindeki yarıklardan her biri.