Definition of "orta" in Türkçe

ad

1. bir şeyin iki ucu arasında eşit uzaklıkta bulunan yer.

   • Salonun ortasında bir halı vardı

2. bir şeyin kenarlarından yaklaşık olarak aynı uzaklıkta bulunan yer.

   • Tarlanın ortasında bir ağaç vardı

3. (zaman için) başlangıcıyla bitimi arasında eşit uzaklıkta olan süre.

   • Ayın ortasında sizi ararız

4. bir şeyin eşit iki parçaya ayrılabileceği, bölünebileceği yeri.

   • Kitabı ortasından yırttı

5. iki ya da daha çok arasındaki konum, içinde, arasında.

   • Kalabalığın ortasında yürüyordu

6. algılanır, görünür durum.

   • Ortada olan bir şeyi neden saklıyorsun?

7. eğitimde zayıf ile iyi arasındaki derece, not.

   • Türkçeden orta aldım

8. siyaset yelpazesinde, partilerin durumlarına göre, tutucularla düzen değişikliği isteyenler arasında yer alan ılımlı siyasal görüş.

9. ayaktopunda, oyunculardan birinin, kaleye yakın olan arkadaşlarına topu havadan göndermek için yaptığı vuruş.

10. güreşte, pehlivanların ayrıldığı beş dereceden üçüncüsünün ve dördüncüsünün, büyük orta ile küçük ortanın ortak adı.

11. her iki yanında kendi türünden eşit sayıda nesneler bulunan.

    • Onlar orta katta oturuyor

12. iki karşıt nitelik arasında bulunan, ılımlı.

    • Her şeyde orta yol iyidir

13. bir olayın, içinde gerçekleştiği yer.

14. Osmanlı döneminde, yeniçeri ocağında tabur.

15. orantı.

16. ne varsıl ne de çok yoksul olan (kimse).

17. ne iyi ne de kötü olan (iş).

18. sahibi bulunmayan, herkesin yararlandığı.

19. özgünlüğü bulunmayan, değersiz, basmakalıp.

20. her isteyen erkekle ilişkide bulunan (kadın).

21. (kahve için) ne az ne de çok şekeri olan.

22. (durum için) ne çok kötü ne de çok iyi, şöyle böyle.

23. göz önünde, görünür yerde, açıkta, açık.

    • Durum ortada, ne diyebilirim ki?

24. (sporda) sonucu belli olmayan karşılaşmalar için kullanılır.

25. herkesin gelip geçtiği yerde bulunmak.

    • Ortada dolaşan ezilir

26. herkesçe söylenmek.

    • Ortada dolaşan söylentiler çeşitlenmişti