Definition of "ortalık" in Türkçe

ad

1. bulunulan yer, çevre.

   • Ortalık kararıyor

2. içinde bulunulan, yaşanılan ev, oda gibi yer.

   • Ortalığı toplayalım

3. her yer ya da herkes.

   • Ortalık ana baba günü gibiydi

4. görünen yerler, çevre.

   • Ortalıkta kimseler görünmüyordu

5. bir şeyi aramak için davranmak.

   • Düşümde ortalığa düşmüşüm, seni arıyorum

6. (kadın) isteyen her erkeğin cinsel ilişkide bulunabileceği biri durumuna gelmek, ortaya düşmek.