Definition of "otoyol" in Türkçe

bileşik

1. kentlerarası hızlı bir trafik akışını sağlamak ereğiyle yapılan, yerleşim yerlerinin dışından geçen, az dönemeçli, başka yollarla kesişmeyen, ortası ayrılmış çift yönlü, her yönde üç ya da daha çok şeritli, özel kaplamalı karayolu.