Definition of "oturak" in Türkçe

ad

1. oturulacak yer ya da şey.

2. tahtadan yapılmış alçak iskemle.

3. bir nesnenin yere gelen yanı, taban.

4. içine aptes bozulan kap, lazımlık.

5. (Anadolu’nun kimi yerlerinde) yalnız erkeklerin katıldığı içkili, çalgılı ve kadın oynatılan eğlenti.

6. boru mengenesinin tezgâha oturduğu ve vidalandığı bölüm.

7. kürekli teknelerde kürekçilerin oturduğu enli tahta.

8. kötürüm (kimse).

9. yürüme zamanı geldiği halde yürüyemeyen (çocuk).

10. (Anadolu’nun kimi yerlerinde) düğün günü yalnızca erkeklerin katıldığı yemekli eğlenti.

11. kıç.

12. kötürüm olmak.

13. bir yerde oturup kalmak.