Definition of "oturmak" in Türkçe

unknown

1. vücudun belden yukarısı dik duracak biçimde ağırlığı kaba etlere vererek bir yere yerleşmek.

2. bu biçimde yerleştiği yerde kalmak.

   • Burada bir saattir oturmaktayım

3. ölçüleri tam olmak, uygun gelmek.

   • Giysi insana oturacak ki dikkati çeksin

4. bir yerde sürekli olarak kalmak, bulunmak.

   • Otuz yıldır Ankara’da oturuyoruz

5. hiçbir iş yapmaksızın durmak, zamanını boş geçirmek.

   • Kendi çalışıyor, oğlu ise akşama değin oturuyor

6. aynı yerde, aynı evde, bir arada, birlikte yaşamak.

   • Annesiyle oturmak istemiyor

7. (toprak ya da yapı için) aşağı inmek, çökmek.

   • Apartman birkaç yılda oturmuştu

8. yer almak, geçmek.

   • Kaymakam makamına oturdu

9. bir işe başlamak üzere, bir işi yapmak üzere olmak.

   • Sofraya oturmuştuk ki bir patlama duyduk

10. belli bir yörüngede yerleşip dönmeye başlamak.

    • Atılan uydu yörüngesine oturdu

11. mal olmak.

    • Bu iş bize pahalıya oturacak

12. kökleşmek, yerleşmek, benimsenmek.

    • Ülkede demokrasi oturmaktadır

13. belli bir süre herhangi bir durumda kalmak.

    • Bu durum karşısında susup oturmak olamazdı

14. (sıvı tortuları için) sıvının dibine çökmek, dipte toplanmak.

    • Bulanık su, tortular oturunca berraklaştı

15. oturup kalkarak.

16. ağır ağır, yavaş yavaş, arada bir.

    • Bu işi otura kalka birkaç günde bitiririz