Definition of "pabuç" in Türkçe

ad

1. ayakkabı.

2. masa, sandalye gibi mobilyaların ayaklarına geçirilen metal ya da plastik eklenti.

3. bir kimsenin uğraşmaya kalktığı kişinin kendinden güçlü, dişli çıkması durumunda söylenir.

   • Kabadayı bir nara attı, ama karşısındaki bıçağını çekince, baktı pabuç pahalı, kaçmaya başladı

4. herhangi bir durumun ya da girişilen bir işin sonunda zararlı çıkma olasılığı bulunduğunu belirtir.