Definition of "para" in Türkçe

ad

1. devletçe bastırılan ve ülke içinde ödeme aracı olarak kullanılan, üzerinde saymaca değeri yazılı, kâğıt ya da metal nesne.

2. kuruşun kırkta biri.

3. (devlet) metal ya da kâğıt para çıkarmak.

4. kumarda ortaya para sürmek.

5. çok kazançlı bir işi olmak.

6. büyük değerde tek parça parayı alıp ona eşit küçük değerde paralar vermek.

7. işleri iyi gitmek, çok para kazanmak.

   • Bir lokanta açtı, artık para basıyor

8. bankaya vb. yatırılmış paradan bir bölümünü geri almak.

9. birinden, çeşitli gerekçelerle para sızdırmak.

10. (devlet) para basmak.

11. birine posta ya da banka aracılığıyla para göndermek.

    • Birkaç güne kadar ona para çıkarmak gerekiyormuş

12. değeri pahasını bulmamak, ucuza satılmak.

13. herhangi bir etkisi olmamak, bir işe yaramamak.

14. (devlet) para basmak.

15. (bir işten) çok para kazanmak.

16. varsıl bir duruma gelmek.

    • Kısa sürede para pul tutar olmuştu

17. tutumlu olmak.

    • Onun para pul tutmak kaygısı yoktur

18. kazandığını, elindekini harcayıp eritmek.

    • Oğlu para pul tutmazlaştıkça adamın üzüntüsü artmıştı

19. tutumlu davranmamak, savurgan olmak.

    • İnsan para pul tutmazsa ilerde güçlük çeker

20. kazandığı paranın hepsini harcamayıp birazını artırmak, biriktirmek.

21. satın alınan şeyin karşılığı... kadar para olarak hesaplanmak.

    • Yol çok para tuttu

22. yasadışı yollarla para almak.

23. olağanüstü bir nedenle çok para kazanmak.

24. bir yere, genellikle geri almak üzere, para vermek.

    • Bankaya birkaç kuruş para yatırdım

25. bir işe, kazanç elde etmek üzere, para koymak.

    • Bu işe çok para yatırdı

26. gereksiz yere biri uğruna çok para harcamak.

    • Delikanlı kadına çok para yedirdi ama sonuç alamadı

27. bir işi yapsın diye birine rüşvet vermek.

    • Her işte biraz para yedirmek gerekiyor

28. kendi istekleri uğruna, gerekli gereksiz demeden bol bol para harcamak.