Definition of "parlak" in Türkçe

sıfat

1. parıltısı olan, ışıldayan, parıldayan.

   • Altın parlak bir maden midir?

2. (gökyüzü ya da hava için) bulutsuz ve güneşli, temiz ve ışıklı, aydınlık.

   • Parlak bir sabah kendini göstermişti

3. göze çarpacak denli başarılı.

   • Hiç de parlak bir öğrenci olmamıştı

4. tüysüz ve güzel yüzlü (delikanlı) ya da edilgin eşcinsel (genç erkek).