Definition of "pay" in Türkçe

ad

1. birden çok kişi arasında bölüşülmesi gereken bir bütünden, bu kişilerin her birine düşen bölüm.

   • Herkes payını aldı, ortaklık sona erdi

2. eşit bölüm.

   • Eti üç pay yapıp üç kişiye dağıttı

3. bayağıkesirlerde birimin eşit parçalarından kaç tane alındığını gösteren ve paydanın üstüne yazılarak ondan yatay bir çizgiyle ayrılan sayı; örneğin 2/4 kesrinin payı 2 sayısıdır.

4. azar.

   • Onu en çok babasının payı üzerdi

5. biçme, kesme, yapma sırasında, daha sonra gerekli olacağını düşünerek, bir şeyde biraz fazlalık bırakmak.

   • Kumaşı biçerken dikiş payı bırakılır

6. bir ilişkide içli dışlı, senlibenli olmamak, arada biraz uzaklık bırakmak.

7. bir olaydan ya da durumdan gereken dersi almak.

8. bir olaydan deneyim kazanarak tutulacak yolu belirlemek.

9. bir şeyden kendi payına düşeni almak.

10. azarlanmak, paylanmak.