Definition of "plastik" in Türkçe

sıfat

1. elle yoğrulabilen, istenilen biçimi alabilen, biçim verilmeye elverişli olan (madde).

   • Kil plastik bir maddedir

2. organik ve sentetik olarak kimyasal yoldan yapılan madde.

   • İlk organik plastik bakalittir

3. bu maddeden yapılmış olan.

   • Plastik tabakta yemek uzun süre kalmamalı

4. canlı dokuların yapısına girebilecek nitelikte olan ya da canlılarda organik dokuların oluşmasını etkileyen.

5. ısı ya da basınç etkisiyle yumuşatılıp çeşitli yöntemlerle biçimlendirilebilen ve bu biçimleri soğuyunca da koruyabilen, yapay ya da doğal, genellikle de organik özdeklerin ortak adı.