Definition of "rabıta" in Türkçe

ad

1. bağlayan şey, bağ.

2. ilgi, ilişki.

3. bağlı oluş, bağlılık.

4. birbirini tutma, tutarlı oluş, tutarlılık.

5. düzen, sıra.

6. yer döşemelerinde kullanılan 8-10 cm. eninde, ince uzun, birbirine geçmeli tahta.

7. bu tahtayla yapılan döşeme türü.