Definition of "Rafızilik" in Türkçe

özel ad

1. VII. yüzyıl ortalarında Yahudi asıllı İbni Sebe’ce kurulan, Hazreti Ali ve onun soyuna aşırı ölçüde bağlı, Sünniliğin bütün görüşlerine karşı olan, Şiiliğin bir kolu sayılan bir inanış yolu.