Definition of "rast" in Türkçe

sıfat

1. doğru, rastlama, hedefi bulma gibi anlamları olan bu sözcük Türkçede gelmek, getirmek, gitmek eylemleriyle birlikte kullanılır ya da Türkçe ek alarak eylemleşir; örneğin rastlamak gibi.

2. hiç ummadığı, düşünmediği halde karşılaşmak.

   • Bugün eski bir arkadaşıma rast geldim

3. düşünmediği ya da düşünülmediği halde payına düşmek.

   • Kurban etinin iyi yerleri komşuya rast geldi

4. (atılan şey) hedefini bulmak, vurmak.

   • Attığı taş başkasına rast geldi

5. bulmak.

   • Çoktan aradığım bir kitaba eskicilerde rast geldim

6. (iş) isteğe uygun olmak.

   • Bugün işim rast geldi

7. rast gelmesini sağlamak.

8. (Tanrı) uygun getirmek, başarılı kılmak.

   • Tanrı işimizi rast getirdi ki, gerçekleşti

9. aranmakta olan bir kimseyi ya da şeyi umulmadık bir yerde ya da zamanda buluvermek.

   • Seni iyi rast getirdim, biraz konuşalım

10. kollamak, seçmek.

    • Babamın iyi bir gününü rast getirip bisiklet isteyeceğim