Definition of "ray" in Türkçe

ad

1. tren, tramvay gibi taşıtların tekerleklerinin üzerinde hareket ettiği, birbirine eklenmiş çeliklerden oluşan, birbirine koşut biçimdeki çelik yol.

2. sürme kapı, sürme pencere ve benzeri yapı öğelerinde küçük tekerleklerin üzerinde döndüğü madeni yol.

3. (tren, tramvay) yolundan çıkmak ya da yolundan çıkarak devrilmek.

4. (iş) amacından sapıp düzelmesi güç bir durum almak, altüst olmak, düzeni bozulmak.