Definition of "sönmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. yanmaz, aydınlatmaz ya da parlamaz olmak.

   • Ateş söndü

2. parlaklığını, ışığını yitirmek.

   • Adamın bir gözü sönmüştü

3. havayla ya da gazla şişirilmiş bir şeyin havası ya da gazı kaçıp şişkinliği inmek.

   • Çocuğun balonu söndü

4. (yanardağ için) artık lav çıkarmaz, püskürmez olmak.

   • Ülkede sönmüş yanardağlar çoktu

5. eski canlılığını, parlaklığını ve önemini yitirmek, gerilemek.

   • Kent gittikçe sönmüştü

6. (duygular, tutkular için) eski durumu kalmamak, etkisini yitirmek, dinmek, yatışmak.

   • Aşkı sönmek bilmiyordu

7. (ses için) uzaklaşarak duyulmaz olmak.

   • Sesi iki dağ arasında yankılandı, sonra sönüp gitti

8. yok olup gitmek, tükenmek, belirsizleşmek.

   • Sivilceleri sönmüştü