Definition of "söz" in Türkçe

bir duyguyu, bir düşünceyi eksiksiz olarak anlatan sözcük ya da sözcük dizisi.
- Sözü söylemesini bilmeli
bir ya da birkaç heceden oluşan ve anlamı olan ses birliği, sözcük.
- Her sözcük aynı zamanda bir sözdür
doğru olup olmadığı bilinmeyen, ağızlarda dolaşan haber.
- Sözlere bakılırsa, suçlu imiş
bir işi yapacağı konusunda vaatte bulunma.
- Onun sözünde durduğunu gören olmamıştır
konuşma.
- Kişiliklere saldırırsanız sözünüzü keserim
bir müzik yapıtının, bir şarkının yazılı metni.
- Sözü Karacaoğlan’ın olan bir türkü biliyorum
(birinden) bir işi yapacağı konusunda kesin sözveri sağlamak.
(bir toplantıda) toplantı başkanından izin alarak konuşmak, görüşlerini bildirmek.
söz kesmek.
birine dokunacak bir sözü, onun olduğu yerde, ortalığa söylüyormuş gibi söylemek.
tanımadığı birine, sevişmeyle ilgili sözler söyleyip işittirmek, sözle sarkıntılık etmek.
başkaları dururken kendisinin bir şeyler söylemesine gereklik bulunmamak.
(bir toplantıda) başkalarının konuşmasından kendisine sıra gelmemek.
(görüşülen, üzerinde durulan bir konuda) söz hakkı bulunmamak.
- Anadolu’da, evlenme konusunda kızlara söz düşmez
konuşulan şeyi bilmemesi gereken ilgiliye iletmek, dedikodu yapmak.
doğruluğu, gerçekliği ya da uygunluğu, yerindeliği tartışılabilir olmak.
- Yaptığı işlerin çoğu söz götürür, ama kendisi onları çok beğenir
eleştirilecek bir yönü yok, kusursuz.
onu kimse eleştiremez, kötüleyemez, ben buna izin vermemem anlamında da söylenir.
- O benim arkadaşımdır, ona söz yok!
herhangi bir nedenle konuşmasını bitirememek ya da söylemek istediğini söyleyememek.
söylemeye vakit bulamamak.
adı anılmak.
- Bir ara sözü edilmişti
önemli bulunmak.
- O sözü edilen biridir
kendisini saydırmış, isteği yerine getirilen bir kimse olmak.
kendisinden söz edilmek, adı anılmak.
- Dünkü toplantıda sizin de sözünüz geçti
konuşmasını, sözünü bitirmeden susmak.