Definition of "sürgün" in Türkçe

ad

1. bir bitkiden yeni sürmüş olan filiz.

   • Rüzgâr sürgünleri kırmış

2. birini, ceza olarak, bulunduğu yerden bir başka yere sürme.

   • Sürgün yeri olarak Malta seçilmişti

3. sürgün cezasına uğrayan, sürgüne gönderilmiş olan kimse.

   • Sürgünler Malta’dan dönüyormuş

4. bir kimsenin sürüldüğü yer.

   • Sürgünde yaşamak zordur

5. olağandan daha çok, daha sık ve sulu dışkı çıkarma.

   • Koyu çay sürgünü önler

6. sürgün cezasına uğramak, sürgüne gönderilmek.

7. sürgün olmak.