Definition of "sıkıntı" in Türkçe

ad

1. boş oturma, tekdüze yaşayış, ilgisizlik, bezginlik gibi nedenlerle oluşan ruhsal yorgunluk.

   • Masada tek başıma sıkıntıyla oturup duruyordum

2. bir karışıklığın, bozukluğun yol açtığı güç durum ya da etkili ve sürekli ruhsal ve fiziksel yorgunluk.

   • Bu sıkıntıyı atlatırsam, uzun yaşarım

3. yokluğun ve parasızlığın yol açtığı geçim darlığı.

   • Biraz sıkıntımız var ama bir yolu bulunur

4. zorluk ve yokluk içinde yaşamak.

   • Bu duruma gelinceye değin çok sıkıntı çektim

5. ruh tedirginliği içinde olmak.

   • Bu sıkıntıyı niçin çekiyorsun, boş ver gitsin

6. kendisini tedirgin eden, kendisine rahatsızlık veren bir durum içinde bulunmak.

   • Sıkıntısı olan ben değilim, kendisidir

7. aptesi gelmek.

8. sıkıntı vermek.

9. sıkıntıya düşmek eylemini yaptırmak, sıkıntıya düşmeye yol açmak.

   • Gereksiz harcamaları bizi sıkıntıya düşürdü