Definition of "sıra" in Türkçe

ad

1. aynı çizgi üzerinde yan yana ya da art arda dizilmiş olan şeylerin ya da kimselerin tümü.

2. bu biçimdeki topluluğun durumu.

   • Çocuklar, sırayı bozmadan yürüyün

3. belirli niteliğe ya da düzene göre dizilme durumu.

   • Boy sırasına girin

4. bir şeye ayrılan, rastlayan ya da uygun görülen zaman.

   • Öğle yemeği sırasında iş çıkarmayın

5. genellikle okul sınıflarında bulunan, birkaç kişinin yan yana oturabileceği biçimde ve tahtadan yapılmış oturacak yer.

   • İkimiz aynı sırada oturuyoruz

6. düzen.

   • İşleri sıraya koymak gerekir

7. sıra oluşturan, sıra durumunda olan, dizi.

   • Orada bir sıra araba vardı

8. rasgele alınan, seçilmeyen.

   • Sıra malına para verilmez

9. (sıra ile olan bir şeyde) uygun zaman, nöbet.

   • Sıra sana geldi

10. sözcüğü <b> <i>ardı, arkası, önü, yanı</i> </b> sözcüklerinden sonra gelerek tamlamalar kurar ve ardından, arkasından, önünden, yanından, birlikte anlamlarında kullanılır.

    • Ardı sıra gittik. Arkası sıra koştular. Önü sıra yürüdüm. Yanı sıra koştuk

11. sırası düşmek.

    • Sırası gelince her işi yaparız

12. (bir şeyde) başkasından sonra sıra kendine gelmek.

    • Muayene için sırası geleni içeri alıyorlardı

13. gerekince.

    • Sırasında içki içtiği de olurdu

14. yerinde ve zamanında.

    • İstek sırasındaysa yerine gelir