Definition of "sabit" in Türkçe

sıfat

1. yer değiştirmeyen, hep aynı yerde duran, durağan.

2. gerçek olduğu kesinleşmiş olan.

3. hep aynı kalan, değişmeyen, önceden ayarlanmış olan.

   • Onun bu sabit gelirle yaşaması güç olacak

4. bir şeyin varlığı, doğruluğu, gerçekliği kesin olarak belli olmak.

5. durağan durumda bulunmak.