Definition of "sandık" in Türkçe

ad

1. içine türlü şeyler koymaya yarayan, genellikle tahtadan yapılan, dört köşe ve kapaklı ev eşyası.

2. bu eşyaya benzer biçimde yapılmış, türlü işlerde kullanılan nesne.

   • Oy sandığı

3. pazarlara gönderilmek üzere elma, portakal gibi meyveler ve türlü sebzeler koymaya yarayan, enlice tahta çıtalardan yapılmış dört köşe kap.

   • İki sandık mandalina aldım

4. bir kurumda para alınıp verilen yer.

   • Mal sandığı

5. banka ya da sosyal güvenlik kurumu.

   • Bankanın emekli sandığı iflastaymış

6. yapılarda kum, çakıl gibi şeyleri ölçmek için kullanılan, üstü ve altı açık, dört köşeli tahta ölçü.

7. mahalle tulumbacılarının omuzda taşıdıkları, sandık¹ biçiminde tulumba.

8. (iktidar) seçim kararı almak.

9. (halk) seçime katılmak, seçimde oy vermek.