Definition of "sap" in Türkçe

ad

1. otlarda toprak üstünde bulunan ve bitkinin dal, yaprak, çiçek gibi bölümlerini taşıyan, ağaçlarda odunlaşarak gövde durumunu alan bölüm.

2. yaprağı, çiçeği ya da meyveyi dala bağlayan ince bölüm.

   • Armudun sapı, üzümün çöpü demişler

3. buğday ve benzeri tahıllarda kökle başak ya da koçan arasında kalan ince, uzun bölüm.

4. başağı koparıldıktan sonra kalan demet durumunda ekin.

   • Saplar kış boyu hayvanlara yem olur

5. bir eşyanın ya da bir aracın elle tutmaya yarayan bölümü.

   • Tava sapı, bıçak sapı, çanta sapı vb

6. iplik, ibrişim, tire gibi şeylerde iğneye geçirilen bir dikişlik iplik.

7. kimi telli çalgıların, telleri gerili tutan kulakların bulunduğu üst bölüm.

8. erkek, özellikle yalnız, kadınsız durumdaki erkek.