Definition of "sebepsiz" in Türkçe

sıfat

1. herhangi bir nedeni bulunmayan, nedeni olmayan, nedensiz.

2. bir nedeni olmaksızın.

   • Sebepsiz dövüştüler

3. her şeyin bir nedeni vardır.

4. bir kılavuz, bir yardımcı olmadan iş başarılamaz.