Definition of "sepet" in Türkçe

ad

1. kamış, saz ya da ince dallardan örülerek yapılan, genellikle sapı olan, sebze, meyve, yumurta vb. ya da eşya taşımak için kullanılan kap.

2. değirmende, buğdayın döküldüğü, tahtadan yapılmış kesik koni biçimindeki yer.

3. sepet gibi örülerek yapılmış olan.

4. bir sepetin aldığı ölçüde.

   • Pazardan iki sepet yumurta aldı

5. sazdan örülmüş balık kapanı.

6. sepettopunda, sayı kazanmak için içine top atılmaya çalışılan, demir çembere geçirilmiş, altı açık durumdaki ağ.

7. genellikle motosikletin yan tarafına tutturulan, sürücüden başka bir kişinin oturmasına ya da eşya taşımaya yarayan ek araba.

8. akıl, zekâ, kafa.

9. kovma, atma.

10. senet yerine geçebilecek şey, sözleşme vb. anlamındaki <b> <i>senet sepet</i> </b> sözünde geçer.