Definition of "serbest" in Türkçe

sıfat

1. istediği gibi davranabilen, hiçbir koşula, sınırlamaya bağlı olmayan.

2. bağlı, bağımlı ya da tutuklu olmayan.

3. yapacak hiçbir işi olmadığı için zamanı bulunan, boş.

   • Yarın bütün gün serbestim, tavla oynayalım

4. herhangi bir kurala ya da kimi kurallara bağlı olmayan.

   • Şiirde serbest nazım iyice benimsenmişti

5. (kadın için) ağırbaşlı olmayan ya da erkeklerle görüşmekten, dolaşmaktan çekinmeyen.

   • Onlar kızlarını serbest yetiştirmişti

6. sıkılmadan, şaşırmadan konuşan ve davranan.

   • Özgür sınıfta çok serbest, ama konuklardan sıkılır

7. herhangi bir biçimde engellenmeyen.

   • Atış serbest

8. kullanılabilir durumda olan, boş.

   • Yol serbestken karşıya geçelim

9. rahat bir biçimde, özgür olarak, başıboş bir biçimde.

   • Kırda serbest dolaşmaktan korkmuyordu

10. (tutukluyu ya da gözaltında, gözetim altında olan birini) özgür duruma getirmek, özgürlüğüne kavuşturmak, bırakmak.

    • Kafesteki güvercini serbest bıraktık

11. (tutulmuş durumda bir şeyi) bırakmak, koyvermek.

12. kullanılmasına izin vermek.

    • Hükümet ödeneği serbest bıraktı