Definition of "serseri" in Türkçe

sıfat

1. belli bir işi ve yeri olmayan, durup dururken ona buna sataşan, başıboş (kimse), kabadayı.

2. beğenilmeyen davranışları olan, tutarsız (kimse).

3. belli bir hedefe atılmamış olan, rastlantıyla gelen.

   • Çatışmada serseri bir kurşuna kurban gitti

4. bedence sağlıklı ve çalışabilir bir durumda olduğu ve kendisini geçindirecek herhangi bir geliri bulunmadığı halde çalışmayan, geçimini yasadışı yollarda, dilencilikte vb. arayan kimse.