Definition of "sert" in Türkçe

sıfat

1. kesilmesi, kırılması, çizilmesi ya da çiğnenmesi güç olan, yumuşak olmayan, katı, pek.

   • Sert kereste zor işlenir

2. kolayca eğilip bükülmeyen, esnekliği az olan.

   • Sert yay güç gerilir

3. (hava, iklim, rüzgâr vb.) yumuşak olmayan, zor katlanılan, güç dayanılan, çok etkili.

   • Sert bir soğuk vardı

4. öfkeli, hırçın, hiddetli.

   • Sert bir sesle bağırdı

5. güçlü.

   • Sert adımlarla yer gök inlesin

6. sıkı bir biçimde, titizlikle uygulanan.

   • Hükümet sert önlemlere başvuruyor

7. sarsıcı niteliği olan, hafif olmayan, keskin, çarpıcı.

   • Rakı sert içkidir

8. hoşgörüsü, bağışlaması olmayan.

   • Babası sert bir adamdı

9. gönül kırıcı, acı, katı, ters.

   • Sert sözler insanı kırar