Definition of "sessiz" in Türkçe

sıfat

1. sesi çıkmayan, sesi olmayan.

2. gürültüsüz bir biçimde, ses çıkarılmadan yapılan.

   • Biraz daha sessiz çalışır mısınız?

3. çok az konuşan, suskun.

   • Onu sessiz bir çocuk olarak tanırdım

4. kendi halinde ve sakin, yumuşak huylu (kimse).

5. ses ve gürültü çıkarmadan, gürültüsüz bir biçimde.

6. ➽ünsüz.

7. kendi halinde, sakin (kimse).

8. sessiz ve gürültüsüz bir biçimde, kimse duymadan, kimse görmeden, sessizce.